9. maj 2011
Evropa danas i mi u njoj
U vrijeme dok u Evropi bjesni nacionalizam izrazen djelomicno u nacionalnoj politici clanica EU, ali i drugih drzava u kojim hara nezaposlenost, zelja za poboljsanjem radne i socijalne infrastrukture, teznje u poboljsavanju uslova rada i prevazilazenja opce krize, dok se u svijetu doslovce gaze ljudska prava i poznate ovlasti,dok se rastura i demokratija i diktatura, dok gore drzave naroda i nacija i njihova svojina, dok se svjetska kriza produbljuje, u nekada najduze opkoljenom gradu glasna je „Evropa danas“ i mi u njoj, naseg poznatog reditelja Harisa Pasovica, koji do posljednjeg „gasenja svjetla“ aktivno i brizno uredjuje, rasporedjuje i daje posljednje telefonske upute iza bine.
Zetra je je oblijepljena krajem aprila kontroverznim plakatima "Evropa danas", sarajevskog dizajnera Enesa Husejincehajica, za koje je vladao veliki interes prisutnih. Mnogi su podijeljeni te veceri.
Tama noci i drugi termin premijere u kasne sate (21,00 h) u Centru „Zatra“, ne sprijecavaju mase posjetitelja, da se probiju do posljednjeg rasprodatog mjesta. Sarajevo dugo nije vidjelo slicno.
Dramaturgija je stilski pojacana culnim impulsima. Na sceni do posljednjeg, profesionalci svog posla, a prisutni mogu da prate istovremeno cetiri medija: video, govor, ples i muziku . Performans veceri moze da se opise jednom jedinom prikladnom rijeci, senzacionalno!
U svom elementu, uvijek, ne samo govorno nadahnut i na ovim prostorima dobro poznat glumacki medij, Miki Manojlovic. Par koraka ispred, senzacionalni plesac i izvrsni koreograf Edward Clug. Grupa "Laibach", uzivo izvodi cak 15 svojih najznacajnijih kompozicija u tonovima nevjerovatno ugodnog glasa frontmana grupe. Te veceri su mi Laibach i Ramstajn bili, skoro jedno.
Na sceni se baletnim korakom pojavila i princeza Evropa, koja bijase mlada, nevina djevica, iznimne ljepote, u bijeloj nevinosti labuda, da bi na zidu grijeha prerasla potom u spodobu politicke kurve. Gledam „Evropu danas“ postovanog Harisa Pasalica, u nemogucnosti da se otmem utisku, poredeci vidjeno sa slicnostima vlastitih redaka „Evropa, mit ili stvarnost“ pisanih 9. maja 2009. Te veceri pomislih:“Boze, koliko slicnosti u razmisljanju i stvaralackom zivotu ljudi, koji su daleko, a tako blizu.“
Uzivajuci u tom razmisljanju i zavrsetak predstave. Zetra je bila na nogama. 20 minuta ruku, „vrucih dlanova bisa“, trajala je neizmjerna zahvalnost velicanstvene publike ovog grada sa, na daleko poznatim, velikim Srcem.
9. maj, koje li slucajnosti naslova, datuma i plakata, slovi kao Dan Evrope, i Dan pobjede nad fasizmom.
Prof. Hamdo Camo
|
