1990.

14. maj 1990. Generalstab oruzanih snaga SFRJ izdaje naredjenje o povlacenju naoruzanja Terotorijalne odbrane, njegovom obezbjedjenju i smjestaju u skladista JNA. Tako je pod krinkom »uslovnijeg skladistenja« izvrseno razoruzavanje onih snaga koje bi se mogle suprotstaviti konceptu Velike Srbije. Smjestaj, prebacivanje i cuvanje oduzetog naoruzanja vrseno je u vojnim magacinima koji su vecinom bili locirani na teritorijama sa vecinskim srpskim stanovnistvom.

19. oktobar 1990. Predsjednistvo Socijalisticke Republike Bosne i Hercegovine shodno naredjenju Generalstaba oruzanih snaga SFRJ donosi odluku o povlacenju naoruzanja i opreme Teritorijalne odbrane u vojne magacine JNA. Ovu odluku nisu ispostovale 23 opcine sa vecinskim hrvatskim stanovnistvom i 17 opcina sa vecinskim srpskim stanovnistvom. 1988. godine MTS Teritorijalne odbrane SRBiH bila su smjestena u 632 razna objekta i to: u 148 objekata JNA, 383 objekta radnih organizacija, 71 objektu republickog MUP-a i u 30 objekata Teritorijalne odbrane (TO). TO SRBiH tada je raspolagala oko 270 000 cijevi streljackog naoruzanja, 18 240 minobacaca, rucnih bacaca i Protivavionskih topova, 211 protivoklopnih i protivavionskih raketa, oko 85 000 000 metaka za streljacko naoruzanje, 580 tona minskoeksplozivnih sredstava i municije kalibra preko 14,5 mm i preko 2000 sredstava veze. Vrijednost navedenih MTS procijenjena je na 600 000 000 US dolara. Tek u martu 1992. godine Predsjednistvo BiH preispitalo je odluku od 19. oktobra 1990. i stavilo je van snage zahtijevajuci pocetak pregovora sa JNA o vracanju naoruzanja TO.

1991.

13. mart 1991. U BiH stigle malobrojne jedinice UNPROFOR-a. Predsjednik Predsjednistva BiH Alija Izetbegovic u Sarajevu primio komandanta UNPROFOR-a Satisa Nambijara.

24. mart 1991. U Karadjordjevu se sastali Predsjednik Republike Hrvatske Franjo Tudjman i predsjednik Republike Srbije Slobodan Milosevic. Na sastanku, koji je organiziran uz strogu diskreciju, dogovorena je podjela Bosne i Hercegovine cime bi se trebalo trajno rijesiti jogoslavensko, odnosno srpsko – hrvatsko pitanje u regionu. Jedan od konkretnih zakljucaka sastanka u Karadjordjevu odnosio se na predaju Bosanskog Broda, Dervente i Odzaka Srbima u Bosni i Hercegovini. Tako su steceni uvjeti za stvaranje tzv. posavskog koridora koji ce tokom rata 1992 godine, u operaciji »Vidovdan« uspostaviti snage bosanskih Srba. Koridor je sve do zavrsetka balkanskih sukoba 1995. godine koristen za snabdijevanje srpskih snaga na podrucjima Bosanske Krajine i snaga samoproglasene Republike Srpske Krajine, na podrucju Republike Hrvatske.

29. maj 1991. Predsjednik Srbije Slobodan Milosevic daje instrukciju predsjedniku SDS-a (Srpska demokratska stranka) Radovanu Karadzicu da jedinice srpske teritorijalne odbrane i dobrovoljacke jedinice u Bosni i Hercegovini stavi na raspolaganje JNA (Jugoslavenskoj narodnoj armiji), kako bi se uspjesno realizirao plan »RAM«. Radovan Karadzic dao je naredbu opcinskim odborima SDS-a u BiH o mobilizaciji rezervnog sastava policije, Teritorijalne odbrane i dobrovoljaca, kao i naredbu o stavljanju tih formacija pod komandu JNA.

09. juni 1991. Nakon upada paravojnih formacija SAO Krajine (Srpska autonomna oblast na podrucju Hrvatske) na teritoriju BiH, Predsjednistvo BiH na sjednici u Sarajevu osudilo taj cin konstatirajuci da je narusen teritorijalni integritet i suverenitet Socijalisticke Republike BiH.

10. juni 1991. U Domu policije u Sarajevu odrzan politicki skup oko 400 predstavnika Bosnjaka sa teritorije bivse Jugoslavije. Tom prilikom je uoceno da je srpski nacionalisticki korpus na pragu realizacije mracnih genocidnih ciljeva i da zastita Bosnjaka i BiH podrazumjeva dobro politicko i vojno organizovanje. Na skupu je formirano Vijece odbrane muslimanskog naroda. Kasnije je oformljeno vojno krilo Vijeca nacionalne odbrane Patriotska liga (PL). Patriotska liga ce u narednim mjesecima raditi na organiziranju stabova i jedinica. Za organizaciono jacanje PL zasluzna je Stranka demokratske akcije (SDA). Aktivnosti PL u to vrijeme su se svodile na organiziranje i okupljanje patriotski orjentiranih grupa i pojedinaca.

25. juni 1991. Republika Hrvatska i Republika Slovenija proglasile nezavisnost cime je ubrzan raspad Socijalisticke Federativne Republike Jugoslavije. Drzave Evropske zajednice inicirale su formiranje komisije koja je ispitala da li jugoslavenske republike, koje su trazile nezavisnost, zadovoljavaju kriterije koje se odnose na ustavnu zastitu manjina (Arbitrazna komisija Haske konferencije Evropske zajednice o Jugoslaviji). Komisijom je predsjedavao predsjednik Ustavnog suda Republike Francuske Robert Badinter.

27. juni 1991. Jugoslavenska narodna armija (JNA) napala jedinice slovenacke teritorijalne odbrane. Generalni sekretar Ujedinjenih nacija Havijer Perez de Kueljar izrazio zabrinutost da bi prerano i selektivno priznavanje nezavisnosti jugoslavenskih republika moglo prosiriti sukob. JNA napada i Republiku Hrvatsku.

07. juli 1991. Potpisan Brionski sporazum cime su okoncane desetodnevne borbe u Sloveniji. U naredna dva mjeseca doslo je do povlacenja snaga Jugoslovenske narodne armije iz Republike Slovenije.

01. august 1991. Sporadicni oruzani sukobi u Republici Hrvatskoj izmedju hrvatskih snaga s jedne, i JNA i srpskih paravojnih formacija s druge strane eskalirali su u rat punih razmjera. JNA pocela otvorenu agresiju na Republiku Hrvatsku.